Medycyna, jak również chirurgia, należy do najstarszych dziedzin nauki i służy człowiekowi od zarania jego dziejów. Wiedza i postęp w tej dziedzinie tworzył się głównie na podstawie doświadczeń (empirii) a do jego oceny służy głównie statystyka powodzenia lub niepowodzenia danej techniki i stosowanych środków leczenia. W przeciwieństwie do medycyny, mechanika, której początków można doszukiwać się w czasach starożytnych (prawo Archimedesa o ciałach zanurzonych w cieczy) próbuje doszukiwać się relacji matematycznych pomiędzy skutkami i przyczynami. Takimi cechami obdarzone są modele przyczynowe w odróżnieniu od modeli opisowych, używanych w naukach medycznych. Należy zwrócić uwagę na znaczne przyspieszenie postępu w mechanice od dziewiętnastego wieku, którym udział brali i nadal biorą czołowi matematycy (Euler, Lagrange, Poincare, Banach, Rene Thom). Nadszedł obecnie czas na wykorzystanie osiągnięć mechaniki, która sięga od struktur skali Nano (nanotechnologia) do struktur kosmicznych (astronomia) do tworzenia modeli matematycznych, przyczynowych przydatnych w podejmowaniu decyzji operacyjnych lub leczniczych przez lekarzy. Już tworzy się modele mechaniczne szkieletu człowieka z uwzględnieniem współpracy układu mięśni, modele pracy serca, naczyń krwionośnych lub sztucznych elementów zastępujących elementy ciała człowieka.
Prof. Czesław Szymczak
Politechnika Gdańska
Dalsza część artykułu pdf
Copyright © 2011 Net P.C.
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.