Uważna analiza zmian zachodzących w strukturach przedsiębiorstw oraz w ich szeroko rozumianym otoczeniu wskazuje jednoznacznie, iż innowacje stały się nieodłącznym składnikiem działalności podmiotów gospodarczych. Zdolność do wdrażania innowacji, które coraz częściej określa się w literaturze jako fenomen o wielowymiarowej konstrukcji- jest po pierwsze jednym z podstawowych czynników warunkujących możliwość konkurowania na coraz bardziej wymagających rynkach, pod drugie zaś punktem wyjścia do budowania gospodarki opartej na wiedzy[1]. Warto przy tym zwrócić uwagę, iż, jak podkreślają D. Chen i C. Dahlman, zmianie uległa natura konkurencji- z konkurencji o charakterze typowo kosztowym w kierunku konkurencji bazującej właśnie na rozwiązaniach innowacyjnych (Chen, Dahlman. 2005).
Analiza powyższych zjawisk zwraca uwagę na kolejny element w postaci zmian poziomu innowacyjności oraz związanej z nim problematyki oceny tego zjawiska. Umiejętność dokonywania pomiaru, a także porównań pomiędzy różnymi podmiotami gospodarczymi, sektorami i gospodarkami krajów w tym zakresie wydaje się być jedną z kluczowych dla kadr zarządzających.
Joanna Sadkowska, Uniwersytet Gdański
Pobierz plik JS_doc

Copyright © 2011 Net P.C.
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.